Blijf via e-mail op de hoogte van nieuwe blogs

Op eieren lopen

Op eieren lopen.

Het begint met een snauw als je hem ’s ochtends wakker maakt: GA WEHEEG!!! Daarna hoor je hoe hij zijn slaapkamerdeur dichtslaat en hoe hij stampvoetend naar beneden komt. ‘Je broer is overprikkeld’ zeg je tegen je andere kinderen ‘blijf maar een beetje uit zijn buurt’. En terwijl hij met zijn gezicht op onweer aan tafel zit, zet jij je alvast schrap op dat wat mogelijk komen gaat. Je kind is op oorlogspad. En alles wat je zegt of doet kan aanleiding zijn om de boel te laten ploffen.

En dat de boel ploft, dat wil je koste wat kost voorkomen. Dus sus je ‘reageer maar niet’ als je kind zijn broertje een duw geeft. Zeg je niets als hij een you-tubefilmpje opzet met het geluid op standje gehoorbeschadiging. En blijf je rustig en beheerst als hij zijn broodtrommel stuk gooit op de grond. Alles om de harmonie te bewaren en te voorkomen dat je kind een woedeaanval krijgt. Jij en de rest van je gezin lopen op eieren.

En zo zijn jouw grenzen de afgelopen jaren, stukje bij beetje, steeds verder opgeschoven. Schermtijd? Daar houd je hem niet meer aan. Want hij gaat volledig uit zijn plaat als hij moet stoppen op de PlayStation. Schelden en vloeken? Tuurlijk vind je dat niet kunnen, maar als je hem daar op aan spreekt dan wordt hij alleen maar agressiever. En gezamenlijk eten aan tafel? Je zou het graag willen, maar de sfeer is vaak zó gespannen dat je het zelf stiekem ook fijner vindt als je kind op zijn kamer eet.

Verwijt jezelf nou niet teveel. Want het is heel begrijpelijk dat je die driftbui probeert te voorkomen. Voor je kind zelf en voor jou en de rest van je gezin. Zo’n driftbui is een vervelende ervaring en het is normaal en menselijk om vervelende ervaringen uit de weg te willen gaan. Want niemand vindt het fijn om verdrietig te zijn, of bang of boos. Iedereen wil zich graag goed voelen. Daar is op zich niets mis mee.

Maar soms schuurt het. En kom je er achter dat het op de korte termijn wel werkt om bepaalde situaties uit de weg te gaan, maar dat het je niet altijd helpt op de lange termijn. Dan merk je dat je je grenzen zover hebt opgeschoven dat je er eigenlijk overheen bent gegaan. Dat je je waarden en normen geweld aandoet en het je niet dichter brengt bij de manier waarop je wilt leven .

Sta eens stil en kijk eens naar hoe jij dat doet. Wat vermijd jij om te voorkomen dat je kind boos wordt? Hoe probeer jij vervelende situaties onder controle te houden. En hoe pakt dat uit, zowel op de korte als op de lange termijn? Voor je eigen welbevinden? Je gezondheid? Wat je mee wilt geven aan je kinderen? Je sociale contacten?

Ik realiseer me dat deze vraag nog niet zo eenvoudig te beantwoorden is. Als je daar wel wat hulp bij kunt gebruiken, neem dan contact met me op. Dan kijken we samen of ik wat voor je kan betekenen.

Over Esther

Ik coach mensen met stress en burn-outklachten, werkgerelateerd of als gevolg van privéomstandigheden. Ik help je een goed evenwicht te vinden tussen zorgen voor jezelf en zorgen voor anderen.

Gratis kennismaken

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *